میایاکو

میایاکو از آناکِی عطری چوبی شرقی ویژه بانوان است که در سال 2005 معرفی شد. نت‌های اولیه آن شامل کندر، دارچین و هل هستند؛ در نت‌های میانی چوب هینوکی، پچولی، سدر، عطر یلانگ‌یلانگ، گل یاسمین و گل رز به چشم می‌خورند؛ و در نت‌های پایانی مشک، رز وحشی، بنزوئین، مر و کهربا حضور دارند. نام میایاکو یک نام ژاپنی زنانه است و این عطر هم کاملاً حال و هوای ژاپنی دارد. این رایحه الهام گرفته از آیین سنتی ژاپنی کودو یا «راه عطر» است؛ یکی از سه هنر کلاسیک ژاپن که در کنار کودو، هنر چیدمان گل‌ها (ایکبانا) و مراسم چای (سادو) قرار می‌گیرد. در آیین کودو، احترام ویژه‌ای به کندر می‌گذارند؛ کندر بر روی صفحه‌ای قرار می‌گیرد که روی ذغال‌های داغ نهاده شده و به آرامی رایحه‌اش آزاد می‌شود بدون اینکه بسوزد. در کودو، منظور از بو کشیدن، شنیدن عطر است؛ ژاپنی‌ها از فعل «کی‌کو» به معنای شنیدن استفاده می‌کنند تا بیان کنند که باید با قلب و جان عطر را درک کرد و با آن در زمان و فضا سفر کرد. ریشه این سنت به زمان شوگون آشیگاها یوشیماسا (۱۴۴۳-۱۴۹۰) بازمی‌گردد که از راهب سانجونیشی سانتاکا خواست همه انواع کندرهای زمان خود را فهرست و دسته‌بندی کند و همین راهب به عنوان پدر کودو شناخته می‌شود. انواع عطرهای کندر در آیین کودو به شش دسته با پنج مزه شیرین، تند و تیز، تلخ، شور و ترش تقسیم می‌شوند که مبنای بازی سنتی ژاپنی کومیکو یا گنجیکو است و نیازمند حس بویایی بسیار قوی است. در قلب میایاکو رایحه کندر قرار دارد و نت‌های گلی، بالزامیک و چوبی آن بشپرده همراهی می‌کنند. جعبه بیرونی این عطر به گونه‌ای طراحی شده که مانند در ورودی یک معبد ژاپنی باز می‌شود. این عطر محدود در سال ۲۰۰۵ به بازار آمد.

خانواده بویایی

شرقی چوبی

نت‌های عطر

نت‌های آغازین

کندر/بخور، دارچین، هل

نت‌های میانی

چوب صندل، پچولی، چوب هینّوکی، سدر، یلانگ‌یلانگ، یاسمن، رز

نت‌های پایه

مُرّ، عنبر، بنزوئین، مشک

آکوردهای اصلی

کهربایی، ادویه‌ای گرم، چوبی، بالزامیک، دودی، آروماتیک